Op “Methaan” heb ik tot nog toe slechts 1 ding aan te merken, dat is dat Peter in alle talen zwijgt over de zilveren stralenkrans waarmee mevrouw Appelmans tijdens de reis moet omgeven geweest zijn.
Voor de rest is het natuurlijk een zware vernedering voor een vrouw gewoon in slaap gedaan te worden tijdens een dan nog fictieve ruimtereis die in de literatuur als het allervervelndste erkend zijn. Een beetje meer Engelse/Am. sf-literatuurstudie zou hem geen kwaad doen. Zo vernederend als de situatie van het vrouwelijk hoofdpersonage in “Speech Sounds” van Octavia Butler zal het hopelijk niet geweest zijn. Maar nu zijn we aan het afwijken.
‘k Snap geen moer van die reactie, maar misschien is dat de bedoeling.
‘t Is natuurlijk inderdaad weeral een beetje te veel van de hak op de tak. Laat ons het gewoon over de eerste paragraaf hebben. Ik zou dat eens nachecken bij de heer Thomas Goethals van “Sterrenwacht Brugge”. Hij heeft ooit samen met drie vrienden en vriendinnen een paraboolvlucht gewonnen voor het experiment dat ze voorstelden, namelijk een onderzoek naar wat er gebeurt als je een zak bolletjes uitschudt in gewichtloze toestand. De meesten van die vlucht, ik ga hier nu niemand belachelijk maken, zaten gewoon te kotsen.
‘t Schijnt dat die bolletjes zich gewoon verspreiden in de beschikbare ruimte, wat zelfs een slecht fysicus toch op voorhand hoort te weten?