Op “Methaan” heb ik tot nog toe slechts 1 ding aan te merken, dat is dat Peter in alle talen zwijgt over de zilveren stralenkrans waarmee mevrouw Appelmans tijdens de reis moet omgeven geweest zijn.
Voor de rest is het natuurlijk een zware vernedering voor een vrouw gewoon in slaap gedaan te worden tijdens een dan nog fictieve ruimtereis die in de literatuur als het allervervelndste erkend zijn. Een beetje meer Engelse/Am. sf-literatuurstudie zou hem geen kwaad doen. Zo vernederend als de situatie van het vrouwelijk hoofdpersonage in “Speech Sounds” van Octavia Butler zal het hopelijk niet geweest zijn. Maar nu zijn we aan het afwijken.
